Geen producten (0)

Bestel Hier direct de nieuwe Garrett Ace Serie modellen!

Garrett Ace 200i metaaldetector ACTIE Garrett Ace 200i metaaldetector De Garrett Ace 200i behoort…
€ 219,00
Op voorraad
Garrett Ace 300i metaaldetector ACTIE Garrett Ace 300i metaaldetector De Garrett Ace 300i is de…
€ 319,00
Op voorraad
Garrett Ace 400i metaaldetector ACTIE Garrett Ace 400i metaaldetector De Garrett Ace 400i is het…
€ 419,00
Op voorraad

Cousteau generatie?

Cousteau generatie?

Waar zoek je naar ? Wat is de reden dat je een metaaldetector hebt aangeschaft ? Zoek je rijkdom en verwacht je snel resultaat of ga je voor historie en kan je het volhouden om maanden/jaren te zoeken zonder dat je vind wat je zoekt, of zelfs nooit zal vinden ?

Vorige week vroeg iemand mij "Hoe hou je het vol ? Je hebt nog niet één keer iets moois gevonden". Tsja, ik kan moeilijk zeggen dat de vraag-stelster ongelijk had. Ik heb nog geen gouden ring gevonden, geen zilveren oorbel, geen muntjes uit 1600 of een Romein. Niks van dat alles, slechts een halve container oud ijzer, aluminium en andere metalen, maar geen item van waarde, in geld of historisch, helaas. Maar waar haal ik dan toch die motivatie vandaan ? Simpel; ik zal het je proberen uit te leggen.

Ik ben van de generatie die thuiskwam uit school en we hadden als keuze op de T.V. Ned 1 - 2 en 3...... en soms was daar de documentaire te zien van Jacques Cousteau. (Zijn zoon heeft later het stokje overgenomen) Cousteau was altijd op jacht naar de schat, dat galjoen of slagschip dat was gezonken met miljoenen aan goud, zilver en andere edelmetalen/stenen. Van het lezen en uitpluizen van oude boeken in de bibliotheek tot het op zee met een onderzeeër richting bodem, volledig gefascineerd zat ik aan de buis gekluisterd en kon niet wachten op de volgende aflevering als het weer was afgelopen. Ik kon uren nagenieten en wegdromen dat ook ik, eens, een grote schat zou vinden.......

Middelbare school, favoriete vak, je raad het al, geschiedenis. Met een 9 als eindresultaat op mijn examen tevens het hoogste cijfer van de school en mijn rapport   Ook daar kon ik de verleiding niet weerstaan. De verhalen uit de tijd vóór Christus, ná Christus, de Egyptenaren, de Romeinen, alle andere beschavingen, de middeleeuwen, Spaanse Inquisitie etc etc zelfs de Koude Oorlog en mijn afstudeerscriptie "De Sociale Revolutie van de USSR na 1917", jawel, ik heb me eraan gewaagd als enige   Alles wat maar enigszins met geschiedenis te maken had, ik dook erop af en wilde er het mijne van weten.

Jaren later, we kunnen ondertussen kiezen uit 640 verschillende televisiekanalen, is er op televisie het programma Diggers, en ik zit gewoon weer middenin die beleving die ik als kleine jongen meemaakte bij een aflevering van Cousteau. Die enthousiasme bij elke vondst, het zoeken (en in hun geval ook vinden) naar iets dat al jaren onder een laagje grond verborgen ligt, speuren naar het onbekende, dat trekt mij aan. De eerste zijn die na 150 jaar of meer het weer in zijn handen heeft, al dan niet van enige waarde. Het uit de grond bevrijden, conserveren, bewonderen en aan de verzameling toevoegen.

En toch....... Diggers is al een tijdje niet op de buis, en heb ik er niks mee gedaan, niks aangeschaft en niet de wijde wereld in getrokken met gereedschappen.  Ineens besluit ik lid te worden van een FB groep over metaaldetectors, en nog één en nog één.... wat dreef mij ineens ? Vlaag van verstandsverbijstering waarschijnlijk, maar ik had een stap genomen en het is niet meer af te remmen, niet meer tegen te houden, het hek is van de dam. Nog dezelfde week stond ik in een Detectorwinkel na enige tips en speurwerk op internet en kocht ik mijn eerste MD, na 2 weken gevolgd door het inruilen en de AT Pro meenemen. Ik kon iets dat 35 jaar geleden als klein zaadje is geplant in mijn hersenen nu eindelijk de vrijheid geven. Mijn jacht op het ongrijpbare en mijn jacht op het bezitten van een stukje historie.

"Hoe hou je het vol ?" Was de vraag. Puur verlangen is het antwoord. En des te langer ik moet wachten op dat stukje historie, des te dichterbij komt dat moment dat ik met vlinders in mijn buik, met trillende handen en zweet op mijn voorhoofd, die munt, dat stukje ijzer, goud of zilver voorzichtig uit de grond los wrik, en langzaam schoonwrijft en de eerste in honderden jaren ben die het weer mag aanschouwen.

Dat is voor mij de "Holy Grail" van een Metaaldetectorist

Door Jeroen Nas

 

0 Reacties

Er is nog niet gereageerd

Reageer

Annuleren
Facebook Twitter Googleplus